De Voorzieningenrechter Kantonrechter Amsterdam oordeelde op 21 maart 2011 over de ziekte van een werknemer die in het buitenland verbleef. De werknemer is in juni 2010 met zijn vrouw op vakantie gegaan naar Marokko. In juli 2008 heeft een arts daar verklaard dat de werknemer last heeft van terugkerende depressies. Hij heeft daarbij angstaanvallen en slapeloosheid. Een andere arts en een psychiater hebben dit bevestigd in de periode van augustus t/m december 2010. De uitvoeringsinstantie voor sociale verzekeringen, de CNSS, heeft ook aangegeven dat de werknemer ziek is. De verklaringen van de artsen en het CNSS zijn door de werknemer naar de werkgever gestuurd. Er is ook telefonisch contact geweest tussen de werkgever en de zoon van de werknemer. In december 2010 is de werknemer teruggekeerd naar Nederland. Op 28 januari heeft de bedrijfsarts vastgesteld dat hij arbeidsongeschikt is. Over de periode van juli 2011 tot januari 2011 hebben de bedrijfsarts en het UWV geen oordeel willen geven. De werkgever zegt geen loon verschuldigd te zijn over deze periode. De werknemer vordert betaling van het loon. Volgens de kantonrechter moet achterhaald worden of de werknemer arbeidsongeschikt was, of hij relevante informatie aan de werkgever heeft gegeven, of hij zich aan de controlevoorschriften heeft gehouden en of hij eerder naar Nederland had moeten reizen voor controle. Met betrekking tot de arbeidsongeschiktheid bevat de verklaring van de Marokkaanse arts voldoende aanknopingspunten om de conclusie te trekken dat er sprake was arbeidsongeschiktheid die waarneembaar was. Die conclusie is bovendien bevestigd door de bedrijfsarts en sluit aan bij de verklaring van de vrouw van de werknemer. Er is voldoende informatie verstrekt (verklaringen zijn naar de werkgever gestuurd en er is contact geweest met de zoon). De werknemer heeft zich gehouden aan controlevoorschriften die blijken uit het Algemeen Verdrag inzake sociale zekerheid tussen Nederland en Marokko. De administratieve procedure uit dit verdrag moet worden doorlopen. Dit heeft de werknemer gedaan. De werkgever heeft tot slot onvoldoende duidelijk gemaakt dat hij wilde dat de werknemer (eerder) terug kwam naar Nederland. Hij heeft geen contact met de werknemer opgenomen in Marokko en heeft ook niet tegen de zoon gezegd dat de werknemer terug moest komen. Een brief naar het adres van de werknemer in Nederland is onvoldoende. De loonvordering wordt toegewezen.

Nr. KK 11-176, JAR aflevering 7 – 14 mei 2011.