Ontbinding door Kantonrechter
Ontbinding door de kantonrechter
Bij ontslag kennen we een dubbel ontslagstelsel. Dit betekent dat er keuze is tussen een ontslagaanvraag bij de kantonrechter of bij de Centrale organisatie voor Werk en Inkomen (UWV). De ontslagprocedure bij de kantonrechter heet ontbindingsprocedure.
Verloop van de procedure
Uw werkgever dient een schriftelijk ontslagverzoek in bij de sector kanton van de rechtbank. Dit krijgt u doorgestuurd met het verzoek om binnen enkele weken een verweerschrift in te dienen. Het is niet verplicht, maar wel verstandig om daarbij een arbeidsrechtspecialist in te schakelen. In het verweerschrift maakt u uw bezwaren tegen het ontslag kenbaar. Daarbij kunt u aangeven waarom u vindt dat uw werkgever bij ontslag een vergoeding moet betalen. In de brief van de kantonrechter staat ook de datum van de (mondelinge) behandeling van de zaak.
Mondelinge behandeling
De rechtszaak vindt ongeveer 4 tot 6 weken na indienen van het ontslagverzoek plaats. U kunt daar al of niet verschijnen met een juridisch adviseur. Uw werkgever en u zijn beiden in de gelegenheid om een toelichting te geven. De kantonrechter zal vragen stellen en proberen om u tot overeenstemming te laten komen. Lukt dit niet, dan zal hij na een termijn van ongeveer 2 weken uitspraak doen. Dit heet ook wel beschikking.
De uitspraak(beschikking)
In de uitspraak of beschikking geeft de kantonrechter zijn visie op de mogelijke ontbinding. Als hij het ontslagverzoek afwijst, blijft het dienstverband dus gewoon in stand. In de praktijk zal hij echter in de meeste gevallen het verzoek toewijzen. Hij bepaalt dan een datum waarop de arbeidsovereenkomst eindigt, de zogenaamde ontbindingsdatum. Daarbij geldt geen opzegtermijn. Ook zal hij een uitspraak doen over uw eventuele ontslagvergoeding (gouden handdruk). Tegen de beschikking staat in principe geen hoger beroep open.
Intrekken van verzoekschrift
Na ontbinding van de arbeidsovereenkomst en het toekennen van een ontslagvergoeding, kan uw werkgever het ontbindingsverzoek nog intrekken. Meestal zal hij daar niet voor kiezen. Hij is de procedure immers gestart om van u afscheid te nemen.
De Kantonrechterformule:
De Kantonrechterformule, ook wel ontslagvergoeding of gouden handdruk genoemd, is geen standaard vergoeding. Het is een door Kantonrechters uitgedachte formule naar billijkheid en wordt als volgt vastgesteld:
A = aantal gewogen dienstjaren
B = beloning
C = correctiefactor
Vergoeding = A x B x C De dienstjaren worden afgerond op hele jaren. Een periode van zes maanden en een dag telt mee als een heel jaar. Gewogen dienstjaren Dienstjaren (factor A.) tot de leeftijd van 35 jaar tellen voor ½, van 35 tot 45 jaar voor 1, van 45 tot 55 jaar voor 1½ en vanaf 55 jaar voor 2. Correctiefactor Als de verwijtbaarheid van het ontslag (sterk) bij de werkgever of werknemer ligt, is de kantonrechter geneigd de ontslagvergoeding aan te passen met een vermenigvuldigingsfactor. Die factor ligt doorgaans tussen de 0 (verwijtbaarheid werknemer) en 2 (sterke verwijtbaarheid werkgever).In veel gevallen is de ontbinding ‘neutraal’ en de vermenigvuldigingsfactor 1. • Meer aandacht voor de arbeidsmarktpositie van de werknemer en de financiële positie van de werkgever; Bij toepassing van de C-factor is er meer aandacht voor bijzondere omstandigheden, die voorheen (voor 1 januari 2009) wat onderbelicht bleven. Het gaat daarbij vooral om de arbeidsmarktpositie van de werknemer en de financiële positie van de werkgever.
Voorbeelden:
- Een werknemer, die in zijn werk door cursussen en dergelijke zijn kennis bij kan houden en uitbreiden heeft een steviger positie op de arbeidsmarkt – en minder financiële bescherming nodig – dan een collega, die deze gelegenheid niet heeft gehad;
- De werknemer in een branche met een tekort aan personeel, heeft minder bescherming nodig dan werknemers uit sectoren waarin veel werkloosheid heerst;
- De werkgever kan met jaarstukken en onderbouwde prognoses aantonen dat een volgens de formule berekende vergoeding voor hem onbetaalbaar is.
- Meer maatwerk voor werknemers in het zicht van pensionering; Het begrip pensioengerechtigde leeftijd valt tegenwoordig niet meer samen met 65 jaar.
Het gaat om de leeftijd waarop werknemers naar verwachting met pensioen zouden zijn gegaan als de ontbinding er niet tussendoor was gekomen. Uiteraard kunnen er in specifieke situaties redenen zijn voor de kantonrechter om van de richtlijn af te wijken. U kunt zich het beste laten adviseren door één van onze gespecialiseerde juristen.