De kantonrechter Haarlem oordeelde op 3 maart 2011 over een ontbinding van de arbeidsovereenkomst vanwege een ziekmelding in het buitenland. De werknemer is sinds 1 augustus 1999 bij de werkgever in dienst in verschillende functies. Op de arbeidsovereenkomst is de CAO KLM-grondpersoneel van toepassing. Artikel 7 van die CAO bepaalt dat de medewerker die in het buitenland verblijft, zich bij ziekte binnen redelijke termijn onder behandeling zal stellen van een lokale arts en de voorschriften van die arts op zal volgen. Artikel 11 schrijft voor dat, als de medewerker zichzelf bij verblijf buiten Nederland geschikt vindt of na controle geschikt wordt bevonden terug te kunnen reizen, dan moet hij direct terug reizen. De werknemer heeft van 5 tot en met 26 juli 2010 verlof opgenomen. Op 26 juli heeft de werknemer zich bij de werkgever ziek gemeld vanuit Portugal. In de periode daarna heeft de werkgever twee artsen ingeschakeld. Zij vonden dat de werknemer in staat was terug te keren naar Nederland. Hier was de werknemer het niet mee eens. Hij beroept zich hiervoor op twee artsen die hij geraadpleegd heeft. Op 27 augustus 2010 meldt de werkgever aan de werknemer dat het loon niet meer zal worden betaald. De werknemer keert terug naar Nederland op 4 oktober 2010. De werkgever verzoekt ontbinding van de arbeidsovereenkomst. De kantonrechter stelt vast dat het verzoek geen verband houdt met het opzegverbod (tijdens ziekte). Verder is het niet aannemelijk geworden dat de werkgever voorschriften heeft geschonden wat betreft zijn ziekmelding en het contact met de werkgever. Waar het om gaat is of de werknemer eerder dan op 4 oktober 2010 terug had moeten keren naar Nederland vanwege de verzoeken van de werkgever. De verklaringen van de artsen die de werknemer had geraadpleegd weerleggen onvoldoende het standpunt van de artsen die de werkgever had geraadpleegd vindt de kantonrechter. Daarbij heeft hij gelet op de duidelijkheid van de verklaringen van de artsen die de werkgever had geraadpleegd. Daarom had de werknemer aannemelijk moeten maken dat hij niet eerder terug naar Nederland had kunnen reizen. Dat heeft de werknemer niet gedaan. De werkgever heeft de werknemer ook meerdere malen gevraagd om zijn standpunt met voldoende medische informatie te onderbouwen, dat heeft de werknemer ook niet gedaan. Daarom is het begrijpelijk dat de werkgever het vertrouwen in de werknemer is verloren. De arbeidsovereenkomst wordt ontbonden zonder vergoeding.

Nr. 495563/AO VERZ 11-10, JAR aflevering 7 – 14 mei 2011.